Začeci organizovane zdravstvene službe u Baru potiču još iz 1923. godine, kada se osnivaju prve antimalarične stanice.
U Starom Baru, na Biskupiji, 1930. godine, izgrađena je montažna zgrada i počela je sa radom Antimalarična ambulanta sa gradskim kupatilom. Godine 1932. osnovan je prvi Dom narodnog zdravlja sa narodnim kupatilom u Starom Baru. Ova zgrada i danas postoji, ali je van upotrebe (bivše ORL odjeljenje). Prije rata, za smještaj bolesnika korišćeni su neki hotelski prostori na Pristanu.
Nakon oslobođenja, zgrada hotela „Marina", pod Volujicom, preuređena je za bolnicu, te je bilo angažovano nekoliko ljekara i medicinskih sestara. Za preseljenje Bolnice sa Pristana u Stari Bar, najveće zasluge pripadaju prim. dr Ivani Jovanović, hirurgu, dr Milanu Gvozdenoviću, jednom od čelnih ljudi tadašnjeg zdravstva Crne Gore i dr Đorđu Raduloviću, hirurgu i upravniku bolnice „Danilo I" sa Cetinja. Dana 10.06.1949. godine, poslije svog službovanja na Cetinju, u Podgorici, Nikšiću i Risanu, dr Ivana Jovanović, hirurg, stupila je na posao u Narodnu bolnicu Stari Bar. Njenim dolaskom prestala je svaka ideja o formiranju Tropskog instituta na započetoj građevini, koja je tada imala samo prizemlje i podrumski dio, u kojem su kasnije smješteni kuhinja i vešernica Bolnice. Potom je uslijedila izgradnja Bolnice sa spratom i potkrovljem. Započinje po prvi put zajednički zdravstveni rad sa svojim suprugom dr Miodragom Jovanovićem, hirurgom, koji postaje prvi upravnik bolnice u Starom Baru.
Još za vrijeme rata, Italijani započinju izgradnju Bolnice u Starom Baru, a njen dovršetak je uslijedio krajem 1949. godine, kada je prestala sa radom privremena bonica na Pristanu. Bila je to, tada, moderna Bolnica površine 1.800 m² sa kapacitetom od 80 postelja. Kako su prostorni kapaciteti Bolnice bili mali, kasnije 50-tih godina, izgrađen je paviljon tipa polumontažne barake za potrebe internog i infektivnog odjeljenja. Ovaj objekat, poslije adaptacije, služio je jednim dijelom za smještaj infektivnog odjeljenja i kompletne polikliničke službe. Isti postoji i danas. Međutim, prostor infektivnog odjeljenja je van upotrebe, dok je dio polikliničke službe privremeno adaptiran u mrtvačnicu i obdukcioni prostor, a ostali dio služi kao pomoćni magacin. Sa navedenom dogradnjom uvedeno je novih 40 postelja, te je tako Bolnica u Starom Baru imala kapacitet od 120 bolesničkih kreveta. U krugu bolnice, površine 3 hektara, izgrađeni su još neki objekti: magacin, garaža, mrtvačnica i stanica za transfuziju krvi (objekti postoje i danas, ali su van upotrebe).
Razvojem zdravstvene službe i orijentacijom da bolnica u Starom Baru bude i regionalna bolnica za opštine Bar i Ulcinj, započela je izgradnja nove Bolnice, kapaciteta 180 bolesničkih kreveta, površine 5.200 m². Nova Bolnica, uz dosta problema oko obezbjeđivanja sredstava, završena je sredinom 1975. godine, kada je taj objekat počeo sa radom, septembra iste godine. Treća je po redu Bolnica u poslijeratnom periodu i danas je u funkciji. Tokom 60-tih godina prošlog vijeka, izgrađena je i zgrada administracije i uprave, koja je srušena nakon katastrofalnog zemljotresa od 15. aprila 1979. godine zbog većih oštećenja. Tadašnja bolnica (stara zgrada), uz mnoge urađene adaptacije, služila je za potrebe higijensko-epidemiološke službe, bakteriološkog i centralnog hemijsko-kliničkog laboratorijuma. Poslije pomenutog zemljotresa, ona je oštećena i kasnije je srušena, gdje je danas lociran novi Ambulantni blok Bolnice sa pratećim sadržajima. Sadašnja bruto građevinska površina obuhvata 9.944,00 m², a neto korisna površina iznosi 8.688,00 m². Objekat je u funkciji mnogo godina i dokazao je opravdanost funkcije i izgrađenih elemenata, pa se kao takav može i dalje koristiti.
Bolnica nosi ime po narodnom heroju Blažu Jošovu Orlandiću, rođenom 03.10.1912. godine, u Seocima, studentu medicine, a koji je poginuo 07.06.1943. godine u Godinju.
Narodna bolnica Bar počela je sa poslovanjem 01.11.1946. godine, a sa sigurnošću se pod tim nazivom pominje u pismenoj formi od 02.10.1951. godine. Narodna bolnica „Blažo Orlandić“ Bar sredinom 1954. godine mijenja naziv u Opštu bolnicu „Blažo Orlandić“ Bar. Od 01.01.1963. godine, Opšta bolnica „Blažo Orlandić“ Bar, Dom narodnog zdravlja Bar, Zdravstvena stanica Virpazar i Narodna apoteka Bar sa Odjeljenjem u Virpazaru integrišu se u jedinstvenu zdravstvenu organizaciju - Medicinski centar „Blažo Orlandić“ Bar. Od nekadašnjeg OOUR-a Radne organizacije Bolničke službe RO Medicinski centar „Blažo Orlandić“ Bar, dana 31.08.1991. godine organizovana je JZU Opšta bolnica „Blažo Orlandić“ Bar, koja traje i danas.
Savjet Medicinskog centra „Blažo Orlandić“ Bar, na sjednici održanoj 20.05.1975. godine, proglasio je 7. jun PRAZNIKOM BOLNICE, dan pogibije narodnog heroja, čije ime nosi.
Bračni par Jovanović, zajedno sa ljekarima stažerima i srednjemedicinskim kadrom, vodili su sva odjeljenja Bolnice, uključujući, do jednog perioda, i dječje odjeljenje.
Povremeno se angažovala i dr Ljubinka Ibika Medigović, ljekar, na poslovima ginekologa, iako to po profesiji nije bila. Od 1951. godine, posebno se ističu Katina Medigović, babica i Vladimir Pešikan, prvi školovani anestetičar, čijim se dolaskom uvode, tada moderne metode anesteziranja, kao i više časnih sestara. Sredinom 1953. godine, radni odnos tada zasnivaju dr Mitar Jovalekić, internista i njegova supruga, dr Anica Jovalekić, pedijatar. U toku 1955. godine, novi ljekari su: dr Borislav Marić, oftalmolog, dr Vojislav Deretić, hirurg, i dr Čedomir Lainović, internista, a od sredine 1958. godine do penzionisanja prim. dr sci. Miloslav Vrška, pedijatar. Od 1956. do 1959. godine, primljeno je više ljekara stažera: dr Milomir Vujičić, dr Novak Klisić, dr Aleksandar Krstić, dr Danilo Malić i dr Dušanka Malić.
Nakon tragične smrti dr Miodraga Jovanovića, hirurga, u drugoj polovini 1954. godine, upravnik Opšte bolnice „Blažo Orlandić" Bar postala je prim. dr Ivana Jovanović, hirurg.
Šezdesetih godina, bili je angažovana grupa ljekara, koji su dali svoj doprinos razvoju zdravstvene zaštite u ovoj regiji: prim. dr Ibrahim Divanović, internista-kardiolog, dr Ljubo Živković, internista, dr Žarko Ivanović, ginekolog, dr Marija Mijović, ginekolog, prim. dr sci. Stevan Pejović, infektolog, dr Ratko Janković, ginekolog, prim. dr Marko Masoničić, neuropsihijatar, dr Vlastimir Krstajić, ginekolog, dr Momčilo Lončarević, dermatovenerolog, prim dr Dragoslav Stojanović, otorinolaringolog.
Nakon izgradnje Bolnice u Starom Baru, upravnici, odnosno, direktori Bolnice smjenjivali su se ovim redoslijedom: dr Miodrag Jovanović, hirurg, prim. dr Ivana Jovanović, hirurg, prim. dr Mitar Jovalekić, internista, (Medicinski centar „Blažo Orlandić" Bar formiran 01.01. 1963. godine), prof. dr sci. Danilo Malić, hirurg, dr Vlastimir Krstajić, ginekolog, V.D./prim. dr sci. Stevan Pejović, infektolog, dr Ljubo Živković, internista (direktor Medicinskog centra Bar i prvi direktor JZU Opšte bolnice „Blažo Orlandić" Bar od 31.08. 1991. godine). U sastavu Medicinskog centra „Blažo Orlandić" Bar direktori OOUR-a Bolničke službe bili su ovim redosledom: dr Žarko Ivanović, ginekolog (dugi niz godina), dr Mirjana Janić, neuropsihijatar i dr Jovan Ivović, urolog. Direktori JZU Opšta bolnica „Blažo Orlandić" Bar bili su ovim redosledom: dr Ljubo Živković, internista (direktor u kontinuitetu oko 18 godina i u vrijeme njegovog mandata, 1975. godine sagrađena je današnja Bolnica), dr Mihajlo Bilić, kardiolog, Borislav Lalević, dipl. pravnik od 26.09. 1994. godine do 13.10.1998. godine, Nada Mališić, specijalista sanitarne hemije od 13.10.1998. godine do 19.06.2003. godine, dr sci med Zoran Srzentić, specijalista hirurg od 19.06.2003. godine i dalje.
Bolnica Bar uspjela je sačuvati od zaborava odlikovanja, priličan broj zahvalnica, priznanja i povelja, kako slijedi:
Odlikovanja:Ukazom predsjednika SFRJ Josipa Broza Tita, povodom pedesetokodišnjce rada, a za naročite zasluge u liječenji i zdravstvenoj zaštiti stanovništva, kao i značajan doprinost razvoju zdravstvene službe ODLIKOVAN je Medicinski centar „Blažo Orlandić" Bar oredenom zasluga za narod sa srebrnim zracima – Beograd, maja 1975. godine.
Zahvalnice od:Medicinskog centra „Danilo I" Cetinje povodom stogodišnjice osnivanja i rada – Cetinje, 1973. godine;
RO Jugolek, Beograd za dugogodišnju saradnju – Beograd, 1985. godine;
Prekookeanske plovidbe Bar povodom tridesetogodišnjice osnivanja – Bar, oktobar 1991. godine;
JNA Komanda Titogradskog korpusa povodom pedesete godišnjice stvaranja Jugoslovenske narodne armije – Titograd, 22.12. 1991. godine (komandant, general-major Radomir Eremija);
Srpske opštine Goražde za pomoć srpskom narodu – Goražde, 1995. godine;
Sutjeska Beograd povodom 50 godina postojanja i izuzetnu poslovnu saradnju – Beograd, 1995. godine;
Kolo srpskih sestara „Sveti Jovan Vladimir" Bar za plemenito učešće u dobrotvornim – Bar, 1995. godine;
JZU Dom zdravlja Kotor – Društvo ljekara Crne Gore, sekcija Opšte bolnice za doprinos u organizacijia I stručne Konferencije opšte medicine Crne Gore sa međunarodnm učešćem – Kotor, 19.-21. jun 1996. godine.
Priznanja od:Skupština opštine Bar na tridesetogodišnjicu oslobođenja Bara, uz nagradu povodom pedesetogodišnjice organizovanja zdravstvene službe i postignutih uspjeha u radu – Bar, 24.11. 1974. godine;
Crveni krst Crne gore za učešće na takmičenju ekipa Crvenog krsta Crne Gore – Sutomore, 1982. godine;
predsjednik SIV-a za postignute rezultate u razvoju Civilne zaštite – Beograd, 1985. godine (Milka Planinc).
Povelje od:SIZ za odmor i rekreaciju radnika –Beograd povodom dvadesetpetogodišnjice postojanja i rada povelja sa zlatnom značkom za izvanredne zasluge i doprinos razvoju SIZ za odmor i rekreaciju radnika – Beograd 1953. - 1978. godine (predsjednik Skupštine Beograd);
Društvo zdravstvenih radnika Bara za dugogodišnji aktivni rad u društvu i doprinos razvoju zdravstva – Titograd, maj 1980. godine.
Korišćena literatura:
- Andrijašević, Živko M. ... [et al.] - PRISTAN : grad kojeg nema, „Pristan", 2006.
- Ćirković, Sima ... [et al.] - BAR grad pod Rumijom, Izbor, 1984.
- Napomene Predraga Sjekloće iz referata 1997. godine: MEDICINSKI CENATAR „BLAŽO ORLANDIĆ" BAR – INFORMACIJA o stanju Bolničke službe i njenih pratećih djelatnosti – Bar, oktobar 1979. godine (dao za upotrebu Miloš Živković, dipl. pravnik); Razgovori sa pomoćnicima upravnika/direktora Bolnice (Andrija Đokvučić i Marko Božović, dipl. pravnik – redosled direktora od 1949. godine do dolaska dr Ljuba Živkovića); Razgovori sa Vladimirom Pešikanom, anestetičarem i prim. dr Ivanom Jovanović, hirurgom. Ovi razgovori o medicinskoj građi izuzetno su dragocjeni, mada su morali biti i potkrijepljeni pisanim dokumentima, u čemu sam, skoro do kraja, uspio; Korišćena je nesistematizovana dokumentacija administrativno-pravne službe do 1963. godine (koja je najvećim dijelom, za sada, nepristupačna ili uopšte ne postoji, osim nekih matičnih knjiga zaposlenih radnika).
